Jason Slabbynck.png

Jason Slabynck -

https://jason.slabbynck.be

Jason Slabbynck (1989) voelde al vroeg de drang om creatief bezig te zijn. Na in het middelbaar Beeldende en Architecturale Vorming gestudeerd te hebben op het Technisch Instituut Heilige Familie te Brugge, begon hij aan een opleiding als architect aan het Sint-Lucas te Gent. Daar haalde hij in 2012 zijn Master of Science in de Architectuur. Na kort in Brussel te hebben gewerkt, verhuisde hij naar Rotterdam om te werken in het internationale architectenbureau MVRDV. Daar werkte hij onder andere mee aan het nieuwe collectiegebouw voor het Museum Boijmans van Beuningen dat nu in Rotterdam wordt gebouwd. In 2015 verhuisde hij terug naar Brugge om te beginnen bij Architectuuratelier Dertien12. Daar werkte hij aan een breed scala aan projecten, waaronder de creatie van ‘The Floating Island’, een kunst- en architectuurinstallatie ontworpen door het Zuid-Koreaanse kantoor OBBA voor de Triënnale in Brugge.

Maar het werkveld van Jason Slabbynck reikt veel verder dan alleen architectuur. Sinds zijn afstuderen in 2012 richtte hij zijn eigen kunst- en architectuurpraktijk ‘Studio mxmxm’ op. Met deze studio richt hij zich op het maken van ruimtelijke installaties, op verschillende schalen, die transformatieve ervaringen uitlokken. De projecten - van (theater) scenografie tot architecturale installaties - vereisen soms actieve burgerparticipatie, bevatten vaak nieuwe technologieën en proberen altijd leesbaar te zijn voor een groot publiek. Ons doel is poëtische reflectie en gemeenschapsvorming, uitgelokt door een eerlijk, minimaal en innovatief ontwerp en een multidisciplinaire aanpak. Sinds begin 2020 werkt Jason Slabbynck ‘full-time’ onder de naam Studio mxmxm.

Recente projecten omvatten een tijdelijke zitbank in het centrum van Londen in het Verenigd Koninkrijk en de herinrichting van de scenografie en museumwinkel van het Groeninge museum in Brugge.

Drie zaken vormen de rode draad doorheen het werk van Jason Slabbynck. Ten eerste, zijn architecturale achtergrond, waardoor hij er telkens weer in slaagt sterke vormelijke keuzes te maken. Ten tweede, zijn wil om projecten die qua schaal grondig van elkaar verschillen (van het ontwerp van een klein object, tot het ontwerp van een stedelijk masterplan) met dezelfde gevoeligheid aan te pakken. Ten derde, om zichzelf, keer op keer, te laten uitdagen door samen te werken met kunstenaars uit andere disciplines.